[TEDTAE-One shot] ...Sleep...
posted on 08 Mar 2010 06:24 by mini-gibbon in Fic-TEDTAE, ONE-SHOT
....ONE Shot....Sleep..
'พี่.....พี่ว่าผมจะเป็นนักร้องที่ดีได้ไหมอ่ะ?'
'ได้สิ!....ถ้าถึงวันนั้น จะแต่งเพลงให้เอาเปล่า?'
'เอาสิพี่...สัญญาแล้วนะ?'
'ชัวร์อยู่แล้ว...พี่เคยผิดสัญญารึไง?'
มือใหญ่ถอดหูฟังออก ละสายตาจากกระดาษที่เต็มไปด้วยตัวโน้ตมากมาย ก่อนจะคลึงตรงขมับเบาๆ ความรู้สึกแรกที่มีคือ 'หิว' จำไม่ได้ว่ามื้อสุดท้ายของวันคือมื้อไหน เอาให้แน่ๆ ก็คือไม่รู้ว่าวันไหนด้วยซ้ำ มือใหญ่พยายามควานหาบุหรี่ตามความเคยชิน ...ไม่ได้ติด...แค่ชอบที่จะสูบในบางครั้ง สูบให้บางคนดุ สุบให้บางคนได้กลิ่น แล้วเดินมาบ่น อ่า....นี่เค้าออกแนวโรคจิตรึเปล่า?
ในขณะที่ควานหาบางอย่าง...ก็กลับได้เจอบางอย่างข้าวกล่องเป็นชุด ภายในเป็นอาหารที่ไม่จำเป็นต้องกินตอนร้อนๆ เหมือนคนเอามาวางจะรู้ดีว่า กว่าเค้าจะหันมาเห็นมันก็คงไม่เหลืออะไรที่จะร้อนพอให้เขากินแล้ว มือใหญ่เอื้อมไปหยิบกล่องมาวางไว้ด้านหน้า ก่อนจะลงมือกิน อย่างรวดเร็ว อืมมม ข้าวมันหวานดีนะ?
ร่างสูงค่อยๆ ลุกขึ้นยืนบิดตัวเพื่อขับไล่ความเมื่อยขบตามร่างกาย นั่งตรงนี้มากี่วันแล้วนะ สอง...สาม..หรือสี่....เขาก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ รู้แต่ว่าเวลาที่เค้านั่งอยู่หน้าเครื่องดนตรี เวลาที่เสียงเพลงมันเกิดขึ้นในใจแล้ว มันลุกไปไหนไม่ได้ ...หรือบางทีก็ไม่อยากลุกไปไหนด้วยสิ หลังจากที่พอจะสบายตัวขึ้นแล้ว คราวนี้แหละที่เริ่มคิดว่า เขาควรจะไปอาบน้ำได้แล้ว ร่างสูงหมุนตัวเพื่อเตรียมจะออกจากห้อง ก็ต้องหยุด....แล้วยิ้มออกมา กับบางภาพที่เห็น
ร่างที่คุ้นตา นอนอยู่บนโซฟาไม่ห่างจากที่เขานั่งอยู่นัก ผมตั้งๆ เริ่มไม่ค่อยตั้ง คงเพราะเจ้าตัวซุกหน้าลงไปกับแขนแบบนั้น ขนตายาวขยับตามจังหวะการหายใจ สีสดของปากอิ่มหยักโดดเด่นตัดกับผิวขาว..ที่ตอนนี้ทอทาบด้วยแสงสีส้มจากโคมไฟในห้อง เขาใช้ปลายนิ้วเขี่ยแก้มอีกฝ่ายเล่น… ให้ตาย เขาชอบทำแบบนี้ชะมัด หมอนี่เวลาที่นอนเงียบๆ แบบนี้ก็ไม่ต่างจากตุ๊กตาเท่าไหร่นักหรอก กล้ามเนื้อเป็นมัด ไม่ได้ส่งผลให้คนตรงหน้าดู 'แมน' อย่างที่เจ้าตัวต้องการ ในสายตาเขาเท่าไหร่ ...เพราะว่าไม่ว่าเขาจะมองกี่ครั้ง เขาก็ยังรู้สึกว่าหมอนี่...ไร้เดียงสา...และใสซื่อ เกินกว่าใคร..
"เฮ้! ไอ้ตัวเล็ก" เขาสะกิดเรียก แต่ไม่มีทีท่าว่าจะได้ผล ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นข้างๆ พลางเท้าคางมองคนที่หลับสนิทอยู่
"ตื่นสิ....ไม่ตื่นฉันลักหลับนะ?" เสียงพูดเบาราวกับกระซิบไม่น่าจะส่งผลให้คนที่หลับสนิทได้ยินหรอก
"นั่นแน่...ไม่ตื่นถือว่าอนุญาตินะ" และไม่รอให้ใครมาตอบ ร่างสูงค่อยๆ โน้มตัวลงไปแตะริมฝีปาก ที่แก้มเนียนใสของคนตรงหน้า และค่อยๆ ผละจากอย่างอ้อยอิ่ง
กลิ่มหอมอ่อนๆ ตามแบบฉบับของคนตัวเล็กกว่ายังคงอบอวลที่ปลายจมูก กลิ่นที่ไม่หวานหอมเหมือนกลิ่นผู้หญิง เป็นกลิ่นเหงื่อจางๆ ที่ให้ความรู้สึกแบบผู้ชาย แก้มใสไม่ได้นุ่มละมุนเหมือนแก้มหญิงสาว กลับสากระคายนิดๆ จากไรหนวด...แต่นั่นมันทำให้คนที่ 'ลักหลับ' อย่างเขาปั่นป่วน
ร่างสูงยังคงนั่งมองและค่อยๆ ลากไล้ปลายนิ้วไปตามโครงหน้าอ่อนเยาว์ มือค่อยๆ เลื่อนไปหยุดที่ริมฝีปากสีสวย ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ เจ้าตัวเล็กมันชอบกัดปากบ่อยๆ ... เพื่อนรักคงสอนกันมา...คนทำคงไม่รู้เลยว่า ไอ้ที่กำลังทำนั้น...มันน่ากินขนาดไหน
"เฮ้อ!" ร่างสูงได้แต่ถอนหายใจ เขาควรจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้? เจ้าเด็กตัวเล็กหัวตั้งที่รู้จักกันมานาน... นานจนเขาลืมไปแล้วว่า การที่เขาจะอยู่โดยไม่มีคนคนนี้ข้างกายจะเป็นยังไง
เด็กสองคนที่เป็นเพื่อนรักกัน เขารู้จักมาพร้อมๆ กันแต่นิสัยของทั้งคู่กลับแตกต่างไปคนละอย่าง คนหนึ่งช่างอ้อน ช่างออเซาะ เรียกร้องความสนใจ จนทำให้ใครหลายคนอดที่จะตามใจไม่ได้ นั่นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอะไรได้มากมายเท่ากับใครอีกคน ... ใครคนนั้นไม่ค่อยอ้อน ไม่ค่อยเข้ามาคลอเคลีย แต่ที่ดึงดูดให้เขาไม่อาจละสายตาไปจากใครคนนั้นได้ ก็คงจะเป็นแววตาใสซื่อ....กระตือรือล้น เต็มไปด้วยความฝัน และความมุ่งมั่น คู่นั้น ...
'พี่.....พี่ว่าผมจะเป็นนักร้องที่ดีได้ไหมอ่ะ?'
'ได้สิ!....ถ้าถึงวันนั้น จะแต่งเพลงให้เอาเปล่า?'
'เอาสิพี่...สัญญาแล้วนะ?'
'ชัวร์อยู่แล้ว...พี่เคยผิดสัญญารึไง?'
คำสัญญาที่เคยให้ไว้ดังขึ้นในหัว...หลายเพลงแล้วล่ะที่แต่งให้ และไม่ใช่แค่เพลงหรอกนะ...ที่ให้ไป เจ้าตัวคงไม่รู้...และเขาเองก็ไม่กล้าพอที่จะให้คนตรงหน้ารู้เหมือนกัน
มือใหญ่ยังคงลูบไล้ไปบนใบหน้านั้น แต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เสียงนุ่มๆ ที่คุ้นเคยก็เอ่ย โดยไม่ได้ลืมตา
"พี่เท็ดดี้ผมหลับอยู่นะพี่....หลับสนิท ...จะพูดอะไรก็รีบพูด.....ไม่งั้นผมจะตื่นแล้วนะพี่"
คนเป็นพี่นิ่งอึ้ง ก่อนจะยิ้มกว้าง
"......ฉันรักน....." คนเป็นพี่ไม่ได้พูดจนจบประโยค เพราะอีกคนเงยหน้าขึ้นมาแตะริมฝีปากลงบนปากเขาเสียก่อน.. เด็กหนุ่มเอื้อมมือทั้งสองข้างโอบคอร่างสูงไว้ สัมผัสริมฝีปากร้อนนิ่ง…เนิ่นนาน
....แล้วเท็ดดี้ก็กลับกลายเป็นฝ่ายรุกล้ำแทน เขาได้กลิ่นหวานที่แสนคุ้นเคย …เด็กหนุ่มทั้งเรียกร้อง ทั้งยั่วยวน ผลักดันให้เขาเร่งเร้า และตอบรับเมื่อได้สิ่งที่ปรารถนา ทั้งคู่ต่างดึงกายเข้าแนบชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน ได้ยินแต่เพียงเสียงลมหายใจร้อนผ่าวหอบหนักท่ามกลางความเงียบสงัดภายใต้แสงนวลของโคมไฟดวงเล็กในห้องอัด....
มือใหญ่ยกมือขึ้นทาบแก้มของเด็กหนุ่มไว้ ส่วนอีกมือรวบเอวดึงเข้าใกล้และค่อยๆ ตรึงร่างโปร่งนั้นให้เอนลงไป เมื่อได้ยินเสียงครางเบาๆ จากลำคอเขาจึงผ่อนแรงลง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีแม้ซักวินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะแยกออกจากกัน
ยองเบรู้สึกปั่นป่วน เขากำลังจะหลอมละลายด้วยเพียงแค่จูบของชายหนุ่มเท่านั้น ความร้อนพุ่งวูบขึ้นจากส้นเท้าขึ้นมาจรดปลายผม ยองเบเลื่อนมือขึ้นไปยังเส้นผมนุ่มของเท็ดดี้พลางรั้งศีรษะเข้าให้เข้าใกล้ แก้มสากของอีกฝ่ายไม่ได้ทำให้เขารู้สึกระคายเลยซักนิด เขารู้สึกถึงแต่เพียงความนุ่มและรุ่มร้อนจากริมฝีปากที่กำลังครอบครองและรุกรานเขา และตอนนี้เขาก็เหมือนกำลังจะขาดใจตาย… แต่เขาก็ยอมตายดีกว่าถ้าให้เลือกว่าต้องถอนกายออกจากจุมพิตที่แทบจะตักตวงทุกสิ่งทุกอย่างไปจากตัวเขาแบบนี้.....และก่อนสติสุดท้ายจะหลุดลอย เสียงกระซิบยังคงดังอยุ่ข้างหู...
"...รัก...ยองเบ...รักนาย..."
END...............
Writer talk
กรี๊ดดดดดดดดดดดด แต่งสนองนี๊ดดตัวเองคร่ะ!
อยากอ่าน เท็ดแท อ่ะ ไม่ค่อยมีใครแต่งแฮะ?
หรือเค้าจะรู้สึกว่ามันแปลกรึยังไง? 5555+
พยายามแต่งให้ออกมาไม่ให้เบ้ศรีเคะแตกแบบสาวๆ น่ะค่ะ
เพราะอยากให้ดูแมนๆ หน่อย ได้มาอย่างที่เห็น
แมน(?) นิดหน่อยไม่แบบแง๊วๆ เหมือนคุณนายจี 555+
ปล....แต่อิชั้นยัง YBGD Forever นะเคอะ! 5555+
edit @ 8 Mar 2010 06:25:44 by εїзYBGD Endless storyεїз™