YBGD...VIP Fiction

Title: [Fic] ......The Fairy tales…..

Author: εїзYBGD Endless storyεїз™ 

Genre: YAOI Romance

Pairing: Youngbae x Jiyong [YBGD]

Song : I'm In Love - Narsha

Notes: Thank for all comment na ka!! ^^

                จียงและยองเบลุกออกจากโต๊ะเมื่อได้เวลาเข้าเรียนแล้ว สองร่างที่ก้าวเข้ามาในห้องเรียนเรียกสายตาทุกคู่ในห้องให้หันมามองได้ไม่ยาก ทุกกิจกรรมในห้องก็เหมือนจะหยุดลงไปวินาทีหนึ่ง ตามมาด้วยเสียงซุบซิบ คิ้วเรียวขมวดฉับกับบางสิ่งที่สัมผัสได้ หากแต่คนตัวหนาเพียงดึงแขนร่างบางให้ไปยังที่นั่งประจำ

“..ยองเบ...ได้ข่าวรึยัง~”  เป็นหญิงสาวที่พวกเขาคุ้นเคยเองที่วิ่งเข้ามาหาและตะโกนถามทั้งๆ ที่ยังไม่ถึงตัว

"อะไรหรอยูล?" ดวงตาเรียวหลังกรอบแว่นเงยขึ้นจากกองหนังสือที่จัดเผื่อคนข้างๆ พลางตั้งใจฟัง เจ้าของชื่อยูลยิ้มกว้าง

"ก็นี่! วิชานี้มีอาจารย์มาใหม่แหละ ได้ข่าวว่าหล่อมากกกกกกกกก" หญิงสาวทำหน้าเพ้อฝันทันที เล่นเอายองเบหัวเราะ ก่อนจะสั่นศรีษะ ไม่พูดอะไร

"หล่อ?...หล่อแล้วมาบอกพวกเราเนี่ยนะ?"  ปลายนิ้วเรียวของคนที่เงียบอยู่ชี้ที่ตัวเองกับคนข้างๆ หญิงสาวจึงหน้าบึ้ง!

"นี่พวกนาย! นายคิดว่าชั้นจะพูดกับใครได้ล่ะ นอกจากพวกนาย ดูแต่ละคนในห้องดิ๊ เถื่อนถึกๆ มีแต่พวกนายเนี่ยแหละที่ฉันพอจะคุยได้ไม่เห็นรึไง!"  เมื่อคิดตามจียงจึงค่อยคลี่ยิ้มหัวเราะเบาๆ

"เออ...นั่นดิ ดูแต่ละคน"

"ใช่ไหมหล่ะ!"  หญิงสาวกระแทกเสียง ก่อนจะนั่งคุยกับทั้งคู่ด้วยความสนิทใจมากขึ้น หญิงสสาวค่อยพิจารณาทั้งสองร่างตรงหน้า แรกๆ เธอเองก็ค่อนข้างจะกลัวสายตาเย็นชาของจียงอยู่เหมือนกัน หากแต่นานนานไปมันก็แปรเปลี่ยน ราวกับความเย็นชาที่เคยเห็นมันค่อยๆ ละลายไปช้าๆ โดยที่ไม่ต้องบอกเธอก็รุ้ดีว่าสิ่งที่ละลายน้ำแข็งที่เย็นชาของร่างบางตรงหน้า คงไม่พ้นความอบอุ่นของอีกคนที่นั่งเคียงข้างกันนั่นเอง...

                สายตาในห้องเรียนรวมหันกลับไปมองข้างหน้าห้องเป็นตาเดียวกัน เมื่อร่างหนึ่งจู่ๆ ก็ราวกับโผล่ขึ้นมา หากนั่นไม่ตรึงสายตามากไปกว่ารูปร่างเพรียวบาง ใบหน้าเรียวได้รูป ที่ไม่แน่ใจว่าจะใช้คำว่าสวย หรือหล่อสำหรับร่างตรงหน้าได้ ริมฝีปากเรียวคลี่ยิ้ม

"สวัสดีนักศึกษาทุกท่าน...ผมชื่อปีเตอร์นะครับ จะมาสอนแทนอายจารย์ยองอุนตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป" เสียงกึ่งใสกึ่งทุ้มราวกับเสียงของเด็กชายเพิ่งแตกเนื้อหนุ่มเรียกความสนใจได้ไม่น้อย เสียงกระซิบกระซาบดังมาอีกครั้ง หากแต่หัวข้อสนนทนาเพียงคลี่ยิ้มเล้กน้อย เอ่ยขึ้นอีกครั้ง

"เอาล่ะครับ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า.." 

                หลายคนเริ่มหันไปจดตามที่เสียงแปร่งปร่าที่เริ่มบรรยาย หากดวงตาสีรัตติกาลหลังกรอบแว่นกลับมองร่างตรงหน้านิ่ง บางอย่างบอกเขาว่า...แปลก...หากเขากลับไม่สามารถหาเหตุผลมาตอบตัวเองได้ว่าแปลกไปตรงไหน คิ้วหนาครุ่นคิดกับตัวเอง ดวงตาเรียวยังคงจ้องร่างที่หน้าห้องไม่วางตา จนกระทั่งรับรู้ถึงแรงสะกิดจากคนข้างๆ

"มีอะไรหรอยองเบ?"  ดวงตาสีชาสบตาอีกฝ่ายแน่นิ่ง เจ้าของชื่อเพียงยิ้มอ่อนโยน

"..ไม่รู้สิ...ฉันแค่รู้สึกแปลกๆ น่ะ ไม่มีอะไรหรอก" คนฟังขมวดคิ้ว ก่อนจะคลี่ยิ้มบาง

"....ยองเบ...ไม่มีอะไรหรอก...มันผ่านไปแล้ว อย่ากังวลเลย"  เพราะรู้ดีอีกฝ่ายยังคงรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขา มือเรียวจึงเอื้อมไปกุมมือหนาไว้เบาๆ เจ้าของมือหันมายิ้มให้บางบาง

"อืม...ฉันคงคิดมากไป..ฟังต่อเหอะ หรือว่าจะนอน?" เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเอื้ออาทร จียงคลี่ยิ้มบาง

"...ฟังดีกว่า วันนี้อยากฟัง.."

                บทสนนทนาจบลงเพียงเท่านั้นเมื่อจียงหันไปสนใจฟังคำบรรยาย ดวงตาสีรัตติกาลจ้องมองร่างของอาจารย์คนใหม่อีกสักครู่ ก่อนจะสะบัดศรีษะแรงๆ ...คงกังวลมากไป...ยองเบบอกตัวเองอย่างนั้นก่อนจะหันไปสนใจคำบรรยายแทน...โดยไม่รู้ว่าดวงตาสีน้ำตาลเข้มของคนที่บรรยายอยู่ด้านหน้าแปรเปลี่ยนเป็นสีมรกต..ลอบมองมายังร่างของคนทั้งคู่ด้วยแววตาที่ไม่สามารถอ่านออก...   

            ข้าอยากให้เจ้าได้รับรู้ถึงความรู้สึก ของผู้ถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลัง ความหวังของข้า คือการที่เจ้าต้องเจ็บปวดด้วยเพราะสูญเสียทุกสิ่งในครอบครอง ข้าจะให้เจ้าได้เห็น  ตามความรู้สึกที่กู่ตะโกน ร่ำร้องอยู่ภายใน ถึงศัตรู คู่ต่อสู้ที่ตนชิงชัง เผ่าพันธ์ผู้พรากนางไปจากข้า...ถึงแม้คำสัตย์สาบานในช่วงเวลาอันล่วงเลย คือผลของเราเพียงหนึ่ง แต่ข้านี่แหละ จะทำให้พวกเจ้ารู้.....ให้ได้เห็นว่าสามารถแก้ไขถ้อยคำนั่น ด้วยครั้งนี้ มิใช่ตัวตนเมื่อครั้งก่อนนั้น จดจำเอาไว้ ....ข้าจะให้เจ้าได้ประจักษ์ว่าคำกล่าวนั้น ....ข้าจะทำให้ได้....แม้ไม่รู้ว่าจะทำได้เช่นพันธะสัญญาหรือไม่ หรือเพียงมิอาจรักษากระทั่งชีวิตตน....

          น้ำใสๆ หยดลงสู่พื้นพร้อมกับร่างบางที่ก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่หัวเปียกชื้นเหมือนทุกวัน หากแต่ที่ไม่เหมือนคงเป็นเสียงบ่นของอีกคนที่หายไป เหลือเพียงร่างหนาที่เดินทำหน้าเอือมๆ เอื้อมมือไปคว้าผ้าขนหนูที่คล้องไว้บนลำคอเรียวขึ้นมาเช็ดปลายลมที่เปียกลู่นั้น โดยไม่พูดอะไร ทำเอาคนที่นั่งนิ่งๆ ให้อีกฝ่ายเช้ดแต่โดยดีเอ่ยถาม

“...วันนี้ไม่บ่นหรอ?...”  ใบหน้าคมคายส่ายหน้าถอนหายใจแรงๆ ให้อีกฝ่ายรู้สึก

“...บ่นแล้วฟังรึไง?...”

"ฮ่าๆๆๆ นั่นสิ อืม เพลินดีอ่ะ..."  เสียงใสเอ่ย น้ำเสียงบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเจ้าตัวรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ  มือหนาค่อยๆ บรรจงไล่เช็ดเบาๆ พลางออกแรงกดไปตามขมับพอให้อีกฝ่ายได้ผ่อนคลาย

“..ดีไม๊?...”

“...อืม....ดีมากเลย...” ยิ้มหวาน พลางเงยหน้าขึ้นเอยตอบ จนคนมองต้องหยุดการกระทำของตัวเองเพื่อมองใบหน้าหวานชัดๆ ซึ่งนั่นก็ทำให้อีกฝ่ายต้องจ้องมองตาม

          หน้าต่างของหัวใจที่มีอะไรบางอย่างเชื่อมโยงถึงกันเมื่อได้เปิดออกพร้อมๆ กันแล้วมีหรือจะไม่ดึงดูดเข้าหา หน้าต่างทั้งสองบานค่อยๆ ปรือลงก่อนจะปิดพร้อมกับริมฝีปากที่รับรู้ได้ถึงความอบอุ่นของกันแทนคำพูดร้อยพัน หัวใจสองดวงเต้นเป็นจังหวะถี่อยู่ในอกข้างซ้ายของคนสองคนหากแต่กลับเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน... เสียงหัวใจที่บอกว่ารู้สึกและคิดยังไงต่อกัน หากเพียงไม่ได้เอ่ยออกมาเป็นคำพูด ได้แค่ร่ำร้องบอกอีกฝ่ายอยู่ในใจเพียงเท่านั้น

          สัมผัสแผ่วเบาจากภายนอกค่อยๆ ล้ำลึกขึ้นถึงภายใน ความหวานที่มีให้แก่กันค่อยๆ ทวีมากขึ้น...มากขึ้น ราวกับจะบอกทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในใจให้ได้รับรู้....เนิ่นนานกว่าที่คนทั้งคู่จะผละออกจากกัน ดวงตาที่ปิดลงค่อยๆ เปิดขึ้นทีละนิด ก่อนจะจ้องมองกันหวานเชื่อม ริมฝีปากยังคงคลอเคลียกันอยู่ชั่วครู่ ก่อนกดจูบซ้ำลงไปอีกครั้งแล้วถอยห่างออกมา...ปลายนิ้วแกร่งไล้ตามผิวแก้มใสอย่างหลงใหล

“....ผมแห้งแล้ว....นอนเถอะ....” 

          เสียงทุ้มเอ่ยบอกเบาๆ ดึงคนตัวบางล้มตัวลงนอนแล้วกอดเอาไว้ในอกอุ่น จียงไม่เอ่ยตอบคำใดเพียงขยับตัวเข้าซุกอกกว้าง เอื้อมมือไปคว้าเอวหนาเอาไว้เหมือนกลัวคนคนนี้จะหลุดลอย คำถามหลายคำผุดขึ้นในสมอง..หากทั้งคู่กลับเพียงปล่อย...ปล่อยให้มันผ่านไป...ให้เวลาได้ทำหน้าที่ของมัน...ให้หัวใจ..ได้ค้นหาคำตอบจากกาลเวลา...

사실은 첨 봤을 때 부터 그댈 좋아했다고
ซา-ชิล-รึน ชอม บวาซ-ซึล แต บู-ทอ คือ-แดล โจ-อี-แฮซ-ดา-โก
จริงๆ แล้ว….หลังจากพบกันครั้งแรก ฉันก็ชอบเธอ
말하기가 내겐 참 어려웠던거죠
มัล-ฮา-กี-กา แน-เกน ซัน ออ-รยอ-วอซ-ดอน-กอ-จโย
คำๆนั้นสำหรับฉัน จะพูดออกไปคงยาก

먼저 연락하지 않으면 그댈 놓칠까봐
มอน-จอ ออน-รัก-ฮา-จี อัน-นือ-มยอน คือ-แดล โน-ชิล-กา-บวา
ถ้าจะไม่ติดต่อหาเธอก่อน...ก็เกรงจะต้องคิดถึง…
글자를 쓰고 또 보고 지우길 반복했죠
กึล-จา-รึล ซือ-โก โต โบ-โก จี-อู-กิล พัน-บก-แฮซ-จโย
ฉันพิมพ์ข้อความ…ลังเลใจ…ลบมันทิ้งไปทำแบบ นี้ ซ้ำไปซ้ำมา หลายครั้ง

깊어지면 상처뿐일거라는 생각에
กิพ-พอ-จี-มอน ซิง-ชอ-ปุน-อิล-คอ-รี-นึน
ยิ่งใกล้ชิด ก็คิดแต่อาจจะต้องเจ็บ
두려움이 앞선 건 사실이지만
ทู-รยอ-อู-มี อัพ-ซอน กอน ซา-ชิล-รี-จี-มัน
เป็นความจริงที่ฉันกลัววันข้างหน้า แต่ว่า...

간절한 맘으로 기도하고 바랬던 사람이
กัน-ชอล-ฮัน มา-มือ-โร คี-โด-ฮา-โก พา-แรซ-ดอน ซา-รัม-มี
ฉันจะสวดภาวนาด้วยใจที่มุ่งมั่นจริงใจ... คนที่ฉันเคยปรารถนา
그대라고 난 믿어요
คือ-แด-รา-โก นัน มี-ดา-โย
ฉันเชื่อ....ถ้าเป็นเธอ

I'm in love , I'm fall in love
 …… ฉันอยู่ในห้วงรัก…… ฉันตกอยู่ในห้วงรัก
두렵진 않네요 그대와 함께라면
ทู-รยอบ-จิน อัน-เน-โย คือ-แด-วา ฮัม-เก-รา-มยอน
ฉันไม่กลัวอะไรอีกต่อไปแล้วตราบใดที่มีเธออยู่ข้างกาย
세상은 너무 아름답죠
ซอ-ซัง-งึน นอ-มู อา-รึม-ดับ-จโย
โลกใบนี้ช่างสวยงามเหลือเกิน

I thought I never gonna fall in love
ฉันเคยคิดเอาไว้ว่าจะไม่ไปตกห้วงรักที่ไหน
But I'm in love
แต่ตอนนี้กำลังมีรัก
Cuz I wanna love you baby
เพราะฉันอยากจะรักเธอ ที่รัก

사실은 첨 봤을 때 부터 내 맘속으로 부터
ซา-ชี-รึน ชอม บวาซ-ซึล แต บู-ทอ แน มัม-โซก-กือ-โร บู-ทอ
จริงๆแล้ว ตั้งแต่พบเธอครั้งแรก ที่ไหน สักแห่ง ลึกลงไปในใจฉัน
그댄 파도처럼 밀려 들어 온통 하루 종일 그대만 떠올려
คือ-แดน พา-โด-ชอ-รอม มิล-รยอ ดึล-รอ อน-ทง ฮา-รุ จง-งิล คือ-แด-มัน ตอ-อุล-รยอ
เธอถาโถมเข้ามา ราวกับคลื่นขนาดใหญ่...ตลอดทั้งวัน.. เธอคือสิ่งเดียวที่วนเวียนอยู่ในความคิด

I can be a good lover Wanna be your 네잎clover
I can be a good lover Wanna be your เน-อิพ clover
ฉันอยากเป็นคนรักที่ดีของเธอ อยากจะเป็นสิ่งดีๆ ในชีวิตเธอ
세상에서 가장 행복한 여자가 된 것만 같아요
เซ-ซัง-เง-ซอ กา-จัง แฮง-บก-ฮัน ยอ-จา-กา ดเวน กอซ-มัน กัท-ทา-โย
ฉันรู้สึกเหมือนได้เป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก

그댄 gotta believe me
คือ-แดน gotta believe me
ได้โปรดเชื่อฉัน
Make you never gonna leave me
อย่าให้อะไรทำให้เธอไปจากฉัน
의심하진 않을래요 그댈 믿을께요
อึย-ชิม-ฮา-จิน อัน-นึล-แร-โย คือ-แดล มิด-ดึล-เก-โย
ฉันจะไม่สงสัยอะไรทั้งนั้น ฉันจะเชื่อใจเธอ

I'm in love , I'm fall in love
 …… ฉันอยู่ในห้วงรัก…….. ฉันตกอยู่ในห้วงรัก
두렵진 않네요 그대와 함께라면
ทู-รยอบ-จิน อัน-เน-โย คือ-แด-วา ฮัม-เก-รา-มยอน
ฉันไม่กลัวอะไรอีกต่อไปแล้วตราบใดที่มีเธออยู่ข้างกาย
세상은 너무 아름답죠
ซอ-ซัง-งึน นอ-มู อา-รึม-ดับ-จโย
โลกใบนี้ช่างสวยงามเหลือเกิน

I'm in love , I'm fall in love
 …… ฉันอยู่ในห้วงรัก…….. ฉันตกอยู่ในห้วงรัก
두렵진 않네요 그대와 함께라면
ทู-รยอบ-จิน อัน-เน-โย คือ-แด-วา ฮัม-เก-รา-มยอน
ฉันไม่กลัวอะไรอีกต่อไปแล้วตราบใดที่มีเธออยู่ข้างกาย
세상은 너무 아름답죠
ซอ-ซัง-งึน นอ-มู อา-รึม-ดับ-จโย
โลกใบนี้ช่างสวยงามเหลือเกิน


그대는 너무 아름답죠
คือ-แด-นึน นอ-มู อา-รึม-ดับ-จโย
เธอช่างงดงามเหลือเกิน