YBGD...VIP Fiction

Title: [Fic] ......The Fairy tales…..

Author: εїзYBGD Endless storyεїз™ 

Genre: YAOI Romance

Pairing: Youngbae x Jiyong [YBGD]

Song : When I fall-After school

Notes:เรื่องนี้ยืนยันเช่นเคยว่าไม่เศร้า แม้ Intro จะออกไปในแนวนั้นก็ตาม 555+ !! ^^

.....มนุษย์...เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตอ่อนแอ โง่เขลา........

.......แต่โง่กว่านั้นคงเป็น....แฟรี่...ที่หลงรัก.....มนุษย์.....

...................................

            ท่ามกลางแสงสว่างของดวงจันทร์...... เรือนกายบอบบางคล้ายมีแสงสีทองห่อหุ้ม ปลายเท้าสวยไม่แตะพื้น ปีกสีทองสองคู่คล้ายปีกของแมลงปอโบกสบัดอยู่ด้านหลัง ริมฝีปากเรียวปิดสนิทไม่บ่งบอกอารมณ์ของเจ้าของ ใบหน้าขาวเรียบเฉยดวงตาเรียวสวยเย็นชามองภาพเลือดสีแดงที่กระจัดกระจายเปรอะเปื้อนไปตามต้นไม้ใบหญ้าของสวนสาธารณะร้างผู้คนด้วยสายตาว่างเปล่า แม้เลือดสีแดงฉานบ่างส่วนจะเปรอะเปื้อนบนใบหน้าขาวของตัวเองก็ตาม....ทั้งหมดที่ประกอบรวมกันเป็นร่างนั้น ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ทั้งเย็นชา และ งดงามเกินกว่าจะละสายตา....

            ในกองเลือดแดงฉานร่างบางที่หายใจรวยรินบ่งบอกให้รู้ว่าอีกไม่นาน เปลวแสงโชติช่วงสุดท้ายของชีวิตกำลังจะดับไป หากแต่ร่างนั้นคลี่ยิ้มงดงามให้กับอีกฝ่ายที่ยังคงลอยตัวอยู่เหนือพื้น จนร่างนั้นต้องเอ่ยถามด้วยความไม่เช้าใจ

"...ทำไม...ลาไซซีอัส...ทำไม..." เจ้าของนามเงยหน้าขึ้นสบสายตาอีกฝ่ายเนิบช้า ริมฝีปากแดงจากของเหลวที่รินเคลือบระบายยิ้มอ่อนระโหยขึ้นจาง ๆ

“ไม่ได้ครับ.....ชายคนนี้ ....“ เรี่ยวแรงเริ่มถดถอย รู้สึกถึงเลือดอุ่น ๆ ของตนไหลผ่านออกจากร่างกายจนตัวเสื้อเปียกชุ่ม

“...ข้า...ไม่อาจ...ทนเห็น...เขา...ต้องตาย...ข้า..ยอมตาย..เสีย..ยัง...ดีกว่า....“

"ทำไม?....เพื่อมนุษย์เพียงผู้เดียวเจ้าถึงยอมสละแม้อายุไขต้องตน...ทำไม?..." ริมฝีปากบางที่เรียบเฉยเม้มด้วยความไม่เข้าใจ คิ้วเรียวขมวดชิด ถ้อยคำที่ถามราวกับจะเย้ยหยัน หากคนฟังรู้ดี...กระแสเสียงนั้นทั้งอัดอั้นทั้งทรมาน

"...ท่านจีดราก้อน...หาก...วันใด...ท่านมี...รัก...ท่าน...จะ..หา..คำ...ตอบ..ได้...เอง....."  เปลือกตาหรี่ปิดลงขณะหยดน้ำตาที่คลอเต็มรินลงพร้อมกับลำแขนเรียวที่เลื่อนตกลงข้างตัวอย่างหมดกำลัง

            ริมฝีปากบางเม้มสนิท ดวงตาเย็นชาฉายแววเจ็บปวด ก่อนจะเฝ้ามองร่างในกองเลือดสีแดงฉานค่อยสลายไปช้าๆ จวบจนลำแสงจางๆ จะค่อยรวมตัวกันเป็นดวงไฟสีทองละออตา ลอยขึ้นแทนที่ร่างที่สลายไป มือเรียวแตะสัมผัสเพียงแผ่วเบาก่อนจะประคองดวงไฟนั้นไว้ในอุ้งมือ ก้าวเท้าตรงไปยังผลึกน้ำแข็งที่ภายในบรรจุร่างของชายคนหนึ่งไว้ แม้ดวงตาเย็นชาจะฉายแววชิงชัง หากมือข้างที่ว่างก็แตะลงที่ผลึกน้ำแข็งนั้น ไม่นาน ผลึกที่ดุแข็งแรงก็ค่อยสลายไป

            ร่างที่ยังคงลอยตัวตัวอยู่ ลอยเข้าไปใกล้ร่างที่เพิ่งหลุดจากผลึกน้ำแข็ง ก่อนจะบีบกรามให้ปากที่ปิดสนิทอ้าออก ประคองดวงไฟสีทองนั้นให้ไหลเข้าไปในปากนั้นช้าๆ ไม่นานดวงไฟทั้งดวงก็ลับหายไป ดวงตาที่เย็นชาเสมอเศร้าลงอย่างน่าใจหาย

"...ลาก่อนลาไซซีอัส....พี่เลี้ยงเพียงหนึ่งเดียวของข้า...."

            ลำแสงสีทองอาบไล้ร่างชายที่หลับสนิทไม่นานดวงตาที่ปิดสนิทก็ลืมขึ้น ชันกายขึ้นนั่งคุกเข่าตรงหน้าอีกฝ่ายด้วยดวงตาไร้แวว มือเรียวแตะลงที่หน้าผากนั้น

"....ลืมซะ...ทุกเรื่องราวที่เกี่ยวกับแฟรี่ที่เจ้ารู้...จงลืม...ลืมซะว่าเคยรู้จักลาไซซีอัส......จากนี้เจ้าจะเป็นเพียง...โอ จิน ฮวาน ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น..."

..............................

            ร่างในอาภรณ์สีดำสนิทในมุมมืดจ้องมองลำแสงเรื่อเรืองที่ค่อยๆหดลงจนเหลือเพียงดวงไฟดวงเล็กลอยหายไปจากสายตา พร้อมๆ กับร่างของชายหนุ่มอีกคนที่เดินออกจากที่นั้นอย่างเลื่อนลอย ดวงตาเรียวรีสีม่วงเข้มไล่สายตาไปตามพื้นที่เมื่อครู่ยังเจิ่งนองไปด้วยเลือดแดงฉาน หากตอนนี้กลับว่างเปล่า มีสายลมพัดมาเบาๆ กระทบใบไม้ที่ไม่มีรอยเปื้อนแม้แต่น้อย...

ริมฝีปากแดงสดตัดกับผิวขาวจัดคลี่ยิ้ม

".....จีดราก้อน....จีดราก้อน...ชื่อนี้....ข้าจะจำเอาไว้..."

...........................

 TBC..

writer talk

 สเปของอีกเรื่องเค้าขอแปะโป้งไว้ก่อนนะ ขอเขียนเรื่องนี้ไปด้วย แบบว่ามันดันมีพล้อตในหัว ไม่งั้นลืมล่ะแย่เลย 555+

เราว่าเรื่องนี้น่าจะสนุกนะ..คือเริ่มเรื่องเหมือนจะเศร้าใช่ป่ะ...ไม่หรอก เราออกจะ ชาบู YBGD ขนาดนี้ ชิม่ะ555+

อีกอย่างจียงเรื่องนี้ไม่ได้อ้อนเก่งเหมือนเรื่องโน้นหรอก แต่คุณนายจะมาในมาดเริ่ดๆ เชิ่ดๆ แต่แอบห่วงตามสไตล์

ส่วนYB ...คุณคิดว่าชั้นจะเขียนยองเบพิศาลได้ไหมคะ? ...กร๊ากกกก ไม่มีทางงงงง YB มันก็ YB นั่นล๊าาาา ท่าทางจะเปลี่ยนยาก 555+

ฝากเรื่องใหม่ให้ลองอ่านกันนะคะ!!!